Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść

 
 
 
 
Pawilon
3
 
Wojewódzka Stacja Sanitarno - Epidemiologiczna
11
 
 
 
 
  ID: 9406889
Nazwa

ul. Dulębianki Marii

 
 
UZASADNIENIE
projektu uchwały Rady Miejskiej Wrocławia w sprawie
nadania nazwy ulicy na terenie Wrocławia
W związku z petycją Wrocławskiego Koła Partii Zieloni oraz Posłanki na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej Pani Małgorzaty Tracz z dnia 10 listopada 2020 roku w
sprawie nadania imienia Marii Dulębianki jednej z ulic Wrocławia, a także wolą
Rady Miejskiej Wrocławia wyrażoną w uchwale nr XXXIII/866/21 z dnia
14.01.2021 r. w sprawie rozpatrzenia petycji w sprawie nadania imienia Marii
Dulębianki ...
UZASADNIENIE
projektu uchwały Rady Miejskiej Wrocławia w sprawie
nadania nazwy ulicy na terenie Wrocławia
W związku z petycją Wrocławskiego Koła Partii Zieloni oraz Posłanki na Sejm
Rzeczypospolitej Polskiej Pani Małgorzaty Tracz z dnia 10 listopada 2020 roku w
sprawie nadania imienia Marii Dulębianki jednej z ulic Wrocławia, a także wolą
Rady Miejskiej Wrocławia wyrażoną w uchwale nr XXXIII/866/21 z dnia
14.01.2021 r. w sprawie rozpatrzenia petycji w sprawie nadania imienia Marii
Dulębianki ulicy lub placowi na terenie Wrocławia, przygotowany został projekt
uchwały w sprawie nadania nazwy ulicy na terenie Wrocławia.
Maria Dulębianka (1861-1919) - polska działaczka społeczna, feministka,
malarka, pisarka, publicystka. Pochodziła z rodziny ziemiańskiej. Jej matką była
Maria Dulębina z Wyczółkowskich herbu Ślepowron, a ojcem Henryk Dulęba
herbu Alabanda. Do około 1872 roku mieszkała w Krakowie, gdzie ukończyła
pensję Maliszewskiej. Nie mogła podjąć studiów w krakowskiej Szkole Sztuk
Pięknych, która przyjmowała w szeregi studentów wyłącznie mężczyzn.
W związku z tym podjęła studia w Académie Julian w Paryżu pod kierunkiem
Carolusa Durana, w latach 1887–1889 studiowała w Wiedniu pod kierunkiem
Horowitza. Była także uczennicą Wojciecha Gersona w Warszawie. Po podróży do
Włoch i na Krym w 1896 na stałe osiedliła się we Lwowie. Prace artystki – przede
wszystkim portrety i sceny rodzajowe – były wystawiane w Krakowie, Warszawie
oraz Paryżu, gdzie otrzymała wyróżnienie na wystawie międzynarodowej w 1900
roku. Jednocześnie Dulębianka zaangażowała się w działalność na rzecz
równouprawnienia kobiet. W 1884 roku we Lwowie domagała się prawa do
głosowania bez męskich pełnomocników. Rok później – dopuszczenia kobiet
do krakowskiej Szkoły Sztuk Pięknych. W 1897 roku związała się z lwowskim
ośrodkiem emancypacyjnym, walczyła o utworzenie gimnazjum żeńskiego
we Lwowie. W 1889 roku w Warszawie poznała Marię Konopnicką, która stała się
jej partnerką życiową i pod wpływem której jeszcze mocniej zaangażowała się
w działalność feministyczną. W 1908 roku Komitet Wyborczy Ludowców i Koło
Oświatowe Postępowych Kobiet zaproponowały Dulębiance udział
w spektakularnej akcji. Miała ona zostać kandydatką do Sejmu Galicyjskiego,
a tym samym ikoną emancypacji. Kandydatura została jednak odrzucona
z przyczyn formalnych (kobiety nie miały prawa wyborczego), ale Dulębianka
wykorzystała kampanię wyborczą do nagłośnienia walki o prawo głosu dla kobiet.
We Lwowie założyła Związek Uprawnienia Kobiet, Wyborczy Komitet Kobiet do
Rady Miejskiej, Komitet Obywatelskiej Pracy Kobiet oraz Ligę Mężczyzn dla
Obrony Praw Kobiet. Redagowała również „Głos Kobiet” – dodatek do „Kuriera
Lwowskiego”. Założyła kuchnie dla ubogich, ochronki dla dzieci i Klub Uliczników
dla dzieci ulicy. W listopadzie 1918 roku uczestniczyła w obronie Lwowa w trakcie
wojny polsko-ukraińskiej i organizowała polską służbę sanitarną. Była
wysłanniczką Polskiego Czerwonego Krzyża i delegatką Tymczasowego Komitetu
Rządowego. Podróżowała po ukraińskich obozach jenieckich, aby sprawdzić
położenie internowanych żołnierzy polskich. Wówczas zaraziła się na tyfusem
plamistym. W grudniu 1918 roku została wybrana Przewodniczącą Zarządu Ligi
Kobiet. Maria Dulębianka zmarła 7 marca 1919 roku we Lwowie. Została
pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim. Jej pogrzeb stał się manifestacją
patriotyczną, ale też społeczną – w kondukcie żałobnym szły kobiety, również
samotne matki, podopieczne schronisk i ochronek.
Nazwisko Marii Dulębianki zostało zaczerpnięte z Banku Nazw. Nadanie nazwy
ulicy jest realizacją zasady dążenia do zachowania proporcji płci wśród nowych
patronów, zapisanej w uchwale nr XIV/396/19 Rady Miejskiej Wrocławia z dnia
17 października 2019 r. w sprawie zasad kształtowania nazewnictwa ulic, placów
i innych obiektów miejskich we Wrocławiu.
Pokaż więcej Pokaż mniej