Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




Pustynia Kozłowska, Kozłów
jawc - Administrator: Jeśli to wydmy koło Wilkocina, to nie jest to Pustynia Kozłowska.
Pustynia Kozłowska, Kozłów
jawc - Administrator: Jeśli to jest wydma w pobliżu Wilkocina i wzgórza Pasternik, to nie jest to Pustynia Kozłowska. Ta ostatnia znajduje się o ok. 13 km na płd.-zach., ok.3,5 km na wschód od wsi Kozłów.
Kapliczka pokutna, Radoniów
wk: Ta nazwa była nadana w 2008 r. przez Irka M, który zamieścił pierwsze zdjęcia i założył obiekt, ale powinna być też słupowa (np.4., bo inne numery już są).
Głowa psa
moose (administrator): Poprawiłem zgodnie z Waszymi sugestiami.
Budynek nr 24-64, ul. Katowicka, Wrocław
moose (administrator): Budynek jest półokrągły?

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

jawc - Administrator
jawc - Administrator
RobTur
TW40
Iras (Legzol)
Wolwro
TW40
Wolwro
FM
dariuszfaranciszek
maras - Administrator
FM
T.Rex
FM
Wolwro
maras - Administrator
maras - Administrator
T.Rex
FM
FM
maras - Administrator

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Nieznana historia schroniska Hindenburgbaude w Zieleńcu
Autor: Petroniusz°, Data dodania: 2020-06-12 08:25:19, Aktualizacja: 2020-06-12 08:35:53, Odsłon: 1125

Miejsce przetrzymywania rodzin wojskowych zaangażowanych w zamach na Hitlera, przeprowadzony 20 lipca 1944 roku w Wilczym Szańcu

W listopadzie 1944 roku przez 4 tygodnie w schronisku są przetrzymywani członkowie rodzin wojskowych zaangażowanych w zamach na Hitlera, przeprowadzony 20 lipca 1944 roku w Wilczym Szańcu. Zastosowano wobec nich Sippenhaft – zbiorową odpowiedzialność członków rodziny za czyny krewnego.

Lista osób uwięzionych w Hindenburgbaude:

  • rodzina Schenk von Staufenberg: Alexander - brat straconych Clausa i Bertholda, żona tego ostatniego Maria (Mika), a także bracia Markwart i Klemens – ten z żoną Elisabeth i trójką dorosłych dzieci: Marie Gabriele, Markwartem junior i Otto-Philipem oraz Anni Lerchenfeld (teściowa Clausa),
  • rodzina Goerdelerów: żona Carla Anneliese - z córkami Marianne i Benigną, jej synowa Irma i bratanica Jutta oraz jego starszy brat Gustav,
  • Fey von Hassell-Pirzio-Biroli,
  • rodzina Hofackerów: Ilse (Lotte) z synem Eberhardem i córką Ännerle,
  • Anneliese Gisevius,
  • Hildegard i Arthur Kuhn.

Sam pobyt w Hindenburgbaude był chwilą wytchnienia między przetrzymywaniem w celi więziennej a wywózką do obozu koncentracyjnego. „Po doświadczeniach wielotygodniowego uwięzienia w Hindenburgbaude nie czuje się atmosfery napięcia, choć oczywiście w domu kwaterują funkcjonariusze z Gestapo. Trzymają się jednak na uboczu, podczas jedzenia siedzą przy oddzielnym stole i pozwalają więźniom w spokoju spożywać posiłki, które niczym w restauracji podają im przy kilku stołach kelnerzy. Osadzonym w hoteliku wolno nawet wychodzić w małych grupkach na spacer (…).

Valerie Riedesel, autorka książki Dzieci duchy: ofiary represji Himmlera, tak opisuje Hindenburgbaude: „Schronisko Hindenburgbaude usytuowane na wysokości 975 metrów nad poziomem morza, na skraju lasu świerkowego, jest malowniczo wtopione w krajobraz Sudetów. (…) zostało wzniesione przez Kłodzkie Towarzystwo Górskie w 1928 roku według tradycyjnych wzorców architektonicznych – dom z bali na kamiennej podmurówce ze stromo opadającym dachem gontowym. Wielki budynek z potężnym dachem naczółkowym i efektownym szczytem nie miał poza tym nic wspólnego ze zwykłymi górskimi chatami. „Nowoczesne wyposażenie, przytulne pokoje dla gości, centralne ogrzewanie, światło elektryczne, bieżąca zimna i ciepła woda, łazienki – tak w latach trzydziestych XX wieku reklamował pensjonat dzierżawca (…).”'

 

Zdjęcie nr 1
    
Zdjęcie nr 2
    

 

Zdjęcie nr 3
    

 

Zdjęcie nr 4

Dodatkowo schronisko było reklamowane jako „oferujące najpiękniejszy widok w całym hrabstwie”. Sudecki styl rustykalny reprezentowały także wnętrza ze stropami belkowymi i drewnianymi podłogami, boazeriami, ozdobnymi talerzami na gzymsach, zawieszonymi na ścianach porożami i portretami, m. in. króla Fryderyka II. Do tego piece kaflowe, obrusy w kratkę na stołach oraz niskie i szerokie okna gomółkowe.

Nie wszyscy zostali zakwaterowani w głównym budynku. Hofackerowie zamieszkali w malutkim domku obok schroniska. Po pobycie w więziennej celi robi na nich wrażenie biała, czysta pościel i zasłony w kwiaty na oknach.

W drugiej połowie listopada 1944 roku w Głównym Urzędzie Bezpieczeństwa Rzeszy utworzono specjalny referat „Sippenhaft” do spraw zbiorowej odpowiedzialności członków rodziny. „(…) Himmler nakazuje urządzić dla nich obóz specjalny w obrębie obozu Stutthof za Gdańskiem. Kiedy barak jest gotowy do zamieszkania, w czwartek, 30 listopada, z samego rana, pada komenda: „Wstawać, przygotować się do wyjazdu!”.”

Opracowała Sława Janiszewska


Wszystkie cytaty i informacje za: Valerie Riedesel, Dzieci duchy: ofiary represji Himmlera. Wydawnictwo Święty Wojciech, Poznań 2018. S. 123-134.


/ / / / /
ragnar - Administrator | 2020-06-12 09:19:00
Świetny artykuł Piotrze! Mega ciekowstka, tym bardziej, że byłem tam w tym roku.
moose (administrator) | 2020-06-12 19:52:13
Brawo Petro.
heck | 2020-06-12 23:25:45
Super materiał Piotrze!
Petroniusz | 2020-06-14 09:29:06
Ja tylko sformatowałem układ i dodałem zdjęcia. Wszystkie słowa uznania należą się pani Sławie Janiszewskiej (kierownik Działu Informacji Naukowej i Czytelń - Pracownia regionalna Biblioteki pod Atlantami w Wałbrzychu), która jest autorem tego opracowania. Pani Sława bardzo dobrze zna ten portal i postanowiła podzielić się z nami ostatnio wyczytanymi informacjami. Bardzo dziękujemy!