Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




ul. Brzozowa, Glincz
trojek: a i po prosze o oznaczenie miejscowości. Piaski – kolonia wsi Skrzeszewo w Polsce,
MOP Wysoka
Iras (Legzol): Obiekt "MOP Wysoka" ma piktogram kładki.
Przedmioty (Boguszów-Gorce), Boguszów-Gorce
Kolekcja-BieniasiewiczT.: Może ktoś potrafi przypisać do konkretnego lokalu?
Gołębnik, Różanka
moose (administrator): Ależ przykre...
Budynek nr 2-2c, ul. Za Torem, Poronin
rok - Administrator: Przeniosłem i dodałem znacznik.

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

maras - Administrator
rok - Administrator
rok - Administrator
rok - Administrator
rok - Administrator
nv
maras - Administrator
rok - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
Wolwro
Wolwro
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
FM
FM

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Pomnik generała Samsonowa pod Wielbarkiem
Autor: maras - Administrator°, Data dodania: 2020-06-08 17:40:32, Aktualizacja: 2020-06-08 17:40:32, Odsłon: 611

Pomnik znajduje się w lesie przy drodze z kolonii Rokitka do leśniczówki Karolinka

Pomnik znajduje się w lesie przy drodze z kolonii Rokitka do leśniczówki Karolinka. Wzniesiono go w latach 1918- 1920, w miejscu gdzie 30 sierpnia 1914 roku popełnił samobójstwo gen. Samsonow.

Aleksander Wasiliewicz Samsonow (1859-1914) był dowódcą rosyjskiej armii „Narew", która w sierpniu 1914 roku została rozbita przez armie niemieckie, dowodzone przez gen. Hindenburga w bitwie zwanej w historiografii niemieckiej „Bitwą pod Tannenbergiem" (Obecnie Stębark). Przyczyną klęski armii rosyjskiej był niedowład organizacyjny i animozje między dwoma rosyjskimi generałami: Samsonowem i Rennenkampfem. Armia niemiecka wygrała bitwę biorąc około 100 000 żołnierzy rosyjskich do niewoli. Gen. Samsonow, nie mogąc pogodzić się z klęską, popełnił w lesie samobójstwo. Do dziś miejsce jego śmierci upamiętnia monument z polnych kamieni z tablicą pamiątkową, ale ciała generała już tam nie ma. W 1916 r. z pomocą Międzynarodowego Czerwonego Krzyża, grób Samsonowa odnalazła jego żona, Katarzyna Aleksandrowna. Na jej prośbę dokonano ekshumacji mężowskich szczątków, które rozpoznała po rodowym medalionie generała. Dzielna kobieta przewiozła trumnę przez front walczących armii, by pochować męża w majątku Samsonowów we wsi Akimowka pod Chersoniem na Ukrainie.

 

Do armii zaciągnął się mając 18 lat i wziął udział w wojnie rosyjsko-tureckiej 1877-1878. Po wojnie rozpoczął edukację w akademii wojskowej w Petersburgu. Dowodził jednostką kawalerii podczas tłumienia powstania bokserów w 1900 oraz w wojnie rosyjsko-japońskiej w latach 1904–1905. Zyskał wtedy reputację energicznego i dzielnego dowódcy. Byli jednak obserwatorzy, którzy wątpili w jego umiejętności strategiczne. Po bitwie pod Mukdenem w roku 1905 oskarżył generała Paula von Rennenkampfa o zaniechanie udzielenia mu pomocy w czasie walki. Między dowódcami doszło do rękoczynów. Po wojnie rosyjsko-japońskiej w roku 1906 Samsonow został szefem sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego a później rządcą w Turkmenistanie. Na początku I wojny światowej, Samsonow został dowódcą rosyjskiej II Armii atakującej Prusy Wschodnie. Realizując zamiar połączenia swych jednostek z wojskami generała Rennenkampfa jego wojska przemieszczały się powoli w stronę południowo-zachodniej części Prus Wschodnich. Jednakże brak dobrej komunikacji, a przede wszystkim niechęć obu generałów do siebie (zarzucali sobie nawzajem niekompetencję i żywili urazy jeszcze z wojny rosyjsko-japońskiej) uniemożliwiły koordynację i zniszczyły ten plan. Wojska niemieckie, dowodzone przez przybyłych do Prus Wschodnich gen. Paula von Hindenburga i gen. Ericha Ludendorffa, związały walką siły Samsonowa. W ciągu sześciu dni walk od 22 sierpnia 1914 Rosjanie odnieśli kilka sukcesów dzięki przewadze liczebnej, jednak 29 sierpnia Niemcom udało się otoczyć siły Samsonowa w bitwie pod Tannenbergiem. Generał Samsonow próbował co prawda wyrwać się z kotła, lecz powiodło się to jedynie nieznacznej części (ok. 10 tys.) pierwotnie 150-tysięcznej armii. W trakcie chaotycznego odwrotu oddalił się od swoich oficerów w nocy z 29 na 30 sierpnia 1914 roku. Wycofujący się Rosjanie słyszeli strzał, ale nie odnaleźli zwłok. Zostały one odnalezione przez Niemców i pogrzebane pod Wielbarkiem.


Po zakończeniu wojny Niemcy upamiętnili miejsce śmierci gen. Samsonowa stojącym do dziś kamiennym obeliskiem. Znajduje się on koło leśniczówki Karolinka pod Wielbarkiem, niedaleko wsi Rokitka (na niektórych mapach Piwnice Małe). Jadąc od strony Nidzicy trzeba minąć Przeździęk Wielki i przed przejazdem kolejowym skręcić w leśną drogę w prawo. Jadąc od Wielbarka za przejazdem skręcimy w lewo. Tą drogą trzeba dotrzeć do zabudowań, a następnie skierować się na wschód (jadąc od Szczytna - w lewo). Tuż za rozstajem polnych dróg, na skraju lasu stoi monument.
opr. ab

 

Za  http://mojemazury.pl/65575,Pomnik-generala-Samsonowa-pod-Wielbarkiem.html  

      https://pl.wikipedia.org/wiki/Aleksander_Samsonow


/ / / / /