Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




Restauracja Beseda, ul. Zdrojowa, Kudowa-Zdrój
Zbigniew Waluś: Cytat, cytatem, ale my mieszkamy w Polsce....
Publiczna Szkoła Podstawowa nr 23 im. Wojsk Ochrony Pogranicza, ul. Struga Andrzeja, Wałbrzych
Kalot: To był budynek podwójnego przeznaczenia, co jest typowe dla 1000-latek. Na co dzień szkoła, na czas W szpital.
Kamienica nr 54, ul. Krasińskiego Zygmunta, Wrocław
maras - Administrator: Przyzwoicie :)
ul. Radkowska, Nowa Ruda
Stan: Dziwna sprawa z tym pomnikiem. W urzędowym rejestrze naszego województwa nie ma, ani jednego wpisu z obszaru dwóch połączonych miast Nowa Ruda-Słupiec. Jest tylko kilka z terenu gminy wiejskiej. Warto to drzewo szanowane dawniej, obecnie wpisać do rejestru. Sprawa prosta - wypełnić zgłoszenie...
ul. Stoczniowa, Wrocław
Mmaciek - Administrator: Na działce po lewej stronie (Stoczniowa 79) powstanie nowe osiedle firmy Lokum Deweloper na 500 mieszkań.
Kamienica nr 6 (dawna), al. Marcinkowskiego Karola, Poznań
maras - Administrator: Jetem pod nieustannym wrażeniem i podziwem :)

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

W.Mazurkiewicz (Soravianus) [vmuzzy@gmail.com]
rok - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
T.Rex

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Zarys dziejów parafii i kościoła p.w. św. Barbary w Wałbrzychu – Starym Zdroju
Autor: adrian.ziatek°, Data dodania: 2019-02-04 13:26:41, Aktualizacja: 2019-02-21 08:45:18, Odsłon: 208

Zarys dziejów parafii i kościoła p.w. św. Barbary w Wałbrzychu – Starym Zdroju

Aqua Antiqua to pierwsza znana nazwa Starego Zdroju, wymieniana w dokumencie Bolka II Świdnickiego, spisanego podczas jego pobytu w miejscowości 10 czerwca 1357 r. Nabożeństwa katolickie odbywały się tu już w II poł. XVII w. w kaplicy dworskiej właściciela wsi Franza Josepha von Mutiusa, byłego kanclerza Filipa Gotarda Schaffgotscha, biskupa wrocławskiego i radcy sprawiedliwości Fryderyka II króla Prus. Mutius był również fundatorem statuy św. Jana Nepomucena wzniesionej w 1751 r., stojącej teraz obok domu parafialnego. W miejscowości dominowali protestanci, a z kaplicy korzystali przede wszystkim kuracjusze-katolicy leczący się w tutejszym uzdrowisku. Wraz z rozwojem przemysłu (kopalnie węgla, huty, fabryki porcelany) w II poł. XIX w., osiedlało się tu coraz więcej katolików, wymagających stałej opieki duszpasterskiej i własnego kościoła. Zatroszczył się o to ks. Florian Dierich, archiprezbiter archiprezbiteratu wałbrzyskiego i proboszcz parafii w Wałbrzychu, do której należał Stary Zdrój. Kurort wraz z innymi miejscowościami po wydzieleniu utworzył nową parafię, którą erygowano 6 grudnia 1869 r. Ze względu na górniczy charakter miejscowości oddano ją pod opiekę św. Barbarze. Do parafii należał również kościół w Poniatowie (od 1957 r. samodzielna parafia).

Kamień węgielny pod kościół parafialny położono 19 lipca 1869 r., a już 30 listopada 1870, w uroczystość św. Andrzeja Ap., nastąpiła jego benedykcja. Dokonał jej kan. Joseph Klopsch. Wykonanie budowy powierzono wałbrzyskim mistrzom: murarskiemu Beer i ciesielskiemu Lange. Gros środków pieniężnych na budowę kościoła dla ubogiej parafii przekazał bp Heinrich Frörster, ordynariusz wrocławski.

Położony na wzniesieniu i przystrojony bielą kościół, był dawniej pokryty łupkiem. Jego orientowany korpus zakończony jest pentagonalną absydą i może pomieścić 1500 dusz. Dostawiona po jego zachodniej stronie czworoboczna wieża, w wyższych partiach przechodzi w okragon, zwieńczony ostrosłupowym hełmem. Przy kościele stoi granitowy krzyż fundacji ks. Diericha.

Wnętrze świątyni przyciągało niegdyś oko widza harmonijnym bogactwem barw wspaniałej dekoracji i elegancką formą angielskiego neogotyku. Podwieszone powierzchnie empor bocznych, sprawiają, że kościół nabiera cech trójnawowej bazyliki. Pierwotnie wyposażony był w neogotyckie ołtarze i ambonę, pochodzące z wrocławskiego warsztatu Carla Buhla oraz witraże z wrocławskiej pracowni Adolpha Seilera. W oknach absydy znajdowały się: po środku wyobrażenie patronki kościoła – dar ks. Diericha, a w pozostałych motywy kobiercowe z inicjałami IHS i MARIA. Nad łukiem tęczowym umieszczono oculus z witrażem przedstawiającym hostię. Szczególnym kultem otaczano Najświętsze Serce Jezusowe w rzeźbie umieszczonej w prezbiterium. W bocznych ołtarzach czczeni byli Maryja i św. Józef.

Organy wykonała świdnicka firma organmistrzowska Schlag & Sohne. W czasie wielkiej wojny piszczałki instrumentu zostały skonfiskowane i przeznaczone na cele wojenne. W 1931 r. instrument odnowiła firma Sauer/Walcker z Frankfurtu nad Odrą (opus 1446), tworząc 29 głosowy instrument o wyraźnych cechach Orgelbewegung.

Wnętrze kościoła przemalowano w 1960 r., zaś prezbiterium urządzono w duchu posoborowym w 1971 r. Witraż św. Barbary przesunięto, a w centralnym jego punkcie umieszczono tabernakulum i krzyż ze Zbawicielem. W jego tle widnieją greckie litery A i Ω oznaczające nieskończoną i wieczną naturę Boga, które Jezus odnosi do siebie (zob. Ap 1,8; 22,13).

Obok kościoła od 1894 r. mają swój konwent siostry ze Zgromadzenia Św. Elżbiety Węgierskiej, które prowadzą tu przedszkole.

 

Oprac. Tomasz Nochowicz


/ / / / 63 /