Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




ul. Katowicka, Wałbrzych
heck: Takie zderzenie "Wczoraj i Dziś"...
Dom nr 3a-3b, ul. Kolejowa, Opole
Virzzz - Administrator: Na dole zwierzęta (niekoniecznie konie), na górze pokarm - całkiem możliwe. Dotyczy zabudowań gospodarczych w całym kompleksie budynków.
Zdjęcia niezidentyfikowane, Bielawa
Keco: Cześć.Jeżeli to (Männerturnverein e.v. Langenbielau) to ulica Westerplatte 6 (od 1908 roku). Wcześniej według to ulica Kopernika 1.W załączonym linku, dla Turnverein Vorwärts Ober–Langenbielau 1896 w 1921 roku to 25 rocznica powstania.Czy ten mur jeszcze istnieje?
Dom nr 30, ul. Kościuszki Tadeusza, gen., Legnica
Kosa25: Nie jest to długi adres.
pl. Piłsudskiego, Warszawa
Festung: Po prostu wygógluj.
Bogatyńskie Zakłady Przemysłu Bawełnianego (dawne), ul. 1 Maja, Bogatynia
jawc - Administrator: A jaki model kupiłeś, jeśli można zapytać? I jakie wrażenia?

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

Mmaciek - Administrator
jawc - Administrator
Mmaciek - Administrator
phantasma1958
maras - Administrator
blatro
blatro
FM
FM
maras - Administrator
dasio1974
maras - Administrator
blatro
maras - Administrator
ragnar - Administrator
maras - Administrator
blatro
maras - Administrator
blatro
rok - Administrator
blatro

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Zarys dziejów parafii i kościoła p.w. św. Barbary w Wałbrzychu – Starym Zdroju
Autor: adrian.ziatek°, Data dodania: 2019-02-04 13:26:41, Aktualizacja: 2019-02-04 13:26:41, Odsłon: 147

Zarys dziejów parafii i kościoła p.w. św. Barbary w Wałbrzychu – Starym Zdroju

Zarys dziejów parafii i kościoła p.w. św. Barbary w Wałbrzychu – Starym Zdroju

 

Aqua Antiqua to pierwsza znana nazwa Starego Zdroju, wymieniana w dokumencie Bolka II Świdnickiego, spisanego podczas jego pobytu w miejscowości 10 czerwca 1357 r. Nabożeństwa katolickie odbywały się tu już w II poł. XVII w. w kaplicy dworskiej właściciela wsi Franza Josepha von Mutiusa, byłego kanclerza Filipa Gotarda Schaffgotscha, biskupa wrocławskiego i radcy sprawiedliwości Fryderyka II króla Prus. Mutius był również fundatorem statuy św. Jana Nepomucena wzniesionej w 1751 r., stojącej teraz obok domu parafialnego. W miejscowości dominowali protestanci, a z kaplicy korzystali przede wszystkim kuracjusze-katolicy leczący się w tutejszym uzdrowisku. Wraz z rozwojem przemysłu (kopalnie węgla, huty, fabryki porcelany) w II poł. XIX w., osiedlało się tu coraz więcej katolików, wymagających stałej opieki duszpasterskiej i własnego kościoła. Zatroszczył się o to ks. Florian Dierich, archiprezbiter archiprezbiteratu wałbrzyskiego i proboszcz parafii w Wałbrzychu, do której należał Stary Zdrój. Kurort wraz z innymi miejscowościami po wydzieleniu utworzył nową parafię, którą erygowano 6 grudnia 1869 r. Ze względu na górniczy charakter miejscowości oddano ją pod opiekę św. Barbarze. Do parafii należał również kościół w Poniatowie (od 1957 r. samodzielna parafia).

Kamień węgielny pod kościół parafialny położono 19 lipca 1869 r., a już 30 listopada 1870, w uroczystość św. Andrzeja Ap., nastąpiła jego benedykcja. Dokonał jej kan. Joseph Klopsch. Wykonanie budowy powierzono wałbrzyskim mistrzom: murarskiemu Beer i ciesielskiemu Lange. Gros środków pieniężnych na budowę kościoła dla ubogiej parafii przekazał bp Heinrich Frörster, ordynariusz wrocławski.

Położony na wzniesieniu i przystrojony bielą kościół, był dawniej pokryty łupkiem. Jego orientowany korpus zakończony jest pentagonalną absydą i może pomieścić 1500 dusz. Dostawiona po jego zachodniej stronie czworoboczna wieża, w wyższych partiach przechodzi w okragon, zwieńczony ostrosłupowym hełmem. Przy kościele stoi granitowy krzyż fundacji ks. Diericha.

Wnętrze świątyni przyciągało niegdyś oko widza harmonijnym bogactwem barw wspaniałej dekoracji i elegancką formą angielskiego neogotyku. Podwieszone powierzchnie empor bocznych, sprawiają, że kościół nabiera cech trójnawowej bazyliki. Pierwotnie wyposażony był w neogotyckie ołtarze i ambonę, pochodzące z wrocławskiego warsztatu Carla Buhla oraz witraże z wrocławskiej pracowni Adolpha Seilera. W oknach absydy znajdowały się: po środku wyobrażenie patronki kościoła – dar ks. Diericha, a w pozostałych motywy kobiercowe z inicjałami IHS i MARIA. Nad łukiem tęczowym umieszczono oculus z witrażem przedstawiającym hostię. Szczególnym kultem otaczano Najświętsze Serce Jezusowe w rzeźbie umieszczonej w prezbiterium. W bocznych ołtarzach czczeni byli Maryja i św. Józef.

Organy wykonała świdnicka firma organmistrzowska Schlag & Sohne. W czasie wielkiej wojny piszczałki instrumentu zostały skonfiskowane i przeznaczone na cele wojenne. W 1931 r. instrument odnowiła firma Sauer/Walcker z Frankfurtu nad Odrą (opus 1446), tworząc 29 głosowy instrument o wyraźnych cechach Orgelbewegung.

Wnętrze kościoła przemalowano w 1960 r., zaś prezbiterium urządzono w duchu posoborowym w 1971 r. Witraż św. Barbary przesunięto, a w centralnym jego punkcie umieszczono tabernakulum i krzyż ze Zbawicielem. W jego tle widnieją greckie litery A i Ω oznaczające nieskończoną i wieczną naturę Boga, które Jezus odnosi do siebie (zob. Ap 1,8; 22,13).

Obok kościoła od 1894 r. mają swój konwent siostry ze Zgromadzenia Św. Elżbiety Węgierskiej, które prowadzą tu przedszkole.

 

Oprac. Tomasz Nochowicz


/ / / / 63 /