Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




Zdjęcia niezidentyfikowane (Polska)
zonia: Marku proszę zostaw jednak w Brzozowie. To lata trzydzieste wiele się od tego czasu zmieniło.
Rzeka Bóbr w Janowicach Wielkich, Janowice Wielkie
maras - Administrator: Ta pocztówka jest również z obiegiem 1902 r.
Zdjęcia niezidentyfikowane (Lublin), Lublin
jawc - Administrator: Udało mi się zidentyfikować jednostkę wojskową (2. Dywizjon Samochodowy w Lublinie), uzupełniłem też część imion i niektóre zajmowane stanowiska. Miejsce (budynek) pozostaje nieznane. Koszary 2. Dywizjonu Samochodowego usytuowane były przy ul. Fabrycznej na Bronowicach (u zbiegu z ul.Łęczyńską), kolumna zapasowa i szkolna znajdowały się w tzw. "Obozie Południowym" (poaustriackie baraki z okresu I w.ś. ...
Zdjęcia niezidentyfikowane (Polska)
maras - Administrator: To przenosimy do niezidentyfikowanych...
Nowa Wieś
maras - Administrator: Dzięki Dariusz za kościół :)
Zdjęcia niezidentyfikowane (Polska)
maras - Administrator: Przeniosłem, ale czy to Polska...?

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

jawc - Administrator
Szyszka
maras - Administrator
maras - Administrator
Danuta B.
maras - Administrator
Zbigniew Franczukowski (bynio)
Zbigniew Franczukowski (bynio)
Wolwro
Zbigniew Franczukowski (bynio)
Danuta B.
Petroniusz (admin)
Petroniusz (admin)
Zbigniew Franczukowski (bynio)
Festung
Danuta B.
maras - Administrator
maras - Administrator
Danuta B.
maras - Administrator
Festung

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Fabryka i koszary na Maślicach w raportach CIA
Autor: moose (administrator)°, Data dodania: 2019-01-15 00:41:20, Aktualizacja: 2019-02-11 12:45:14, Odsłon: 107

Lata 1949-1954

Październik 1949 r. - raport nr CIA-RDP82-00457R003600130013-8

Zabezpieczono w lipcu 1949 r. następujące informacje o sowieckim składzie zaopatrzenia artylerii w Maślicach (poprzednio był to skład artyleryjski niemieckich wojsk pancernych):

Lokalizacja: 1 i 1/4 mili na północny wschód od Maślic Wielkich, na zachodnim brzegu Odry; Podległość: Radziecka kwatera główna wojsk w Legnicy; Powierzchnia: 3300 x 3300 stóp; Instalacje: 6 wielkich hal przemysłowych, ceglanych, 12 drewnianych baraków, każdy o rozmiarach 230 na 80 stóp, jeden betonowy bunkier 65x30 stóp, 2 betonowe budowle, dwukondygnacyjne z 50 oknami od frontu, kilka budowli pomocniczych.; Ochrona: podwójne ogrodzenie z drutu kolczastego, z dodatkową ścianą z drutu skręconego o wysokości 7 stóp. Ochrona w ilości 60 strażników; Dowództwo: od marca 1949 r. radziecki pułkownik (nazwisko nieznane); Personel: ok. 80 niemieckich jeńców wojennych jako robotnicy, jednoskta wojskowa w liczbie ok 800 żołnierzy, z których 120 zajmuje się ochroną i bezpieczeństwem, a pozostali pracują w zakładach. Żołnierze noszą czerwone pagony z insygniami artylerii. Jest około 50 oficerów, w większości majorzy, noszący złote emblematy na pagonach. Zasoby: w 2 dużych halach stoją ułożone w stosach skrzynie, każdy stos po 20 skrzyni (6x2 stopy), każda skrzynia zawiera 12 karabinów, 12 karabinów maszynowych, 6 rkm. W jednej hali: ciężkie karabiny maszynowe chłodzone wodą, działka kal. 47 mm, moździeże kal. 80, 120 i 160mm. W kolejnej hali 2/3 powierzchni zajmują silniki do ciężarówek. 1/3 powierzchni to działa 150 do 200 mm bez lawet, dwuosiowe przyczepy z działkami plot. kal 50 i 88 mm, ciężkie działa przeciwpancerne kal. 160 mm z podwójnymi kołami gumowymi z obydwu stron. W dwóch barakach: "specjalne urządzenia z Niemiec", silniki do motorówek, do łodzi desantowych (od 1947 r. nie przybywa nowych silników, w małych ilościach wysyłane są na Wschód). W trzech barakach: lawety artyleryjskie i narzędzia. W jednym baraku i betonowym bunkrze: oleje, paliwa, smary. W innych barakach: artykuły skórzane, meble, czyściki, pakuły, sprzęt przeciwpożarowy itp. W 2 dużych betonowych budynkach - kwatery dla 800 podoficerów i szeregowych. W magazynach przechowywano również przyrządy optyczne (dalmierze) i systemy kierowania ogniem (przekaźniki, zapalniki zdalne). W magazynach nie było wyposażenia inżynierskiego (?), czołgów, zaplecza medycznego, wozów konnych i mundurów.

Zabezpieczono w lipcu 1949 r. następujące informacje o sowieckich warsztatach uzbrojenia (artylerii) we Wrocławiu Maślicach:

Lokalizacja: w miejscu niemieckiej fabryki Ardelt, granicząc z ww. składem zaopatrzenia artylerii; Podległość: jw.; Instalacje: czterokondygnacyjny budynek administacyjny (o rozmiarze 260 na 50 stóp); trzy czterokondygnacyjne budynki warsztatowe (o rozmiarach 260 na 50 stóp), jeden drewniany magazyn (200 x 30 stóp), garaż lokomotywy, strzelnica, małe budynki pomocnicze, tor kolejowy; Ochrona: jak składu zaopatrzenia; Dowództwo: nieznane; Personel: około 80 Niemców i Niemek, żołnierze z jednostki zaopatrzenia artylerii; cele warsztatu: naprawa broni jednostek stacjonujących na Śląsku i w radzieckiej strefie okupacyjnej w Niemczech - jak twierdzą niemieccy pracownicy. Przychodzące i wychodzące transporty realizowane są koleją i cieżarówkami. 

-----

Listopad 1949 r. - raport nr CIA-RDP82-00457R003800420003-5

Sowiecka składnica broni i artylerii została ulokowana na północ od wsi Małe Maślice i Wielkie Maślice, na północny-zachód od Wrocławia, jedną milę od (lock?) na południowym ramieniu Odry. Od wschodu ze składnicą graniczą warsztaty naprawcze. 

Składnica broni jest prawdopodobnie połączona koleją ze stacją Leśnica (była połączona ze stacją Pracze - przyp. moose). 

Komendantem składnicy był radziecki podpułkownik Gustkiko (zapis fonetyczny) do marca 1949 r., ale został zastąpiony pułkownikiem. Oficerowie mieszkają w Maślicach Wielkich. / Potwierdzono że na wiosnę 1949 r. komentantem był Kustakoc

Przypuszcza się, że załogę składnicy stanowią żołnierze "wyczerpani" i nie jest to jednostka wojskowa. Załoga zmienia się od czasu do czasu. W lutym 1949 r. przybyło 50-60 żołnierzy wojsk lotniczych. Wojskowi w składnicy noszą czarne pagony z czerwonym brzegiem.

W magazynach szacuje się, że znajduje się: 40 tys. karabinów, pistoletów maszynowych i rkm, 300 moździeży kal. 120 mm i mniejsza liczba moździerzy 160 mm, 200 działek przeciwczołgowych małego kalibru, 800 dział przeciwczołgowych kal. 76,2mm, 50 działek przeciwlotniczych kal. 37mm, 30 dział przeciwlotniczych kal. 85mm, 800-1000 lawet na kołach gumowych, 15-20 zakładowych ciągników, 50 ciężkich traktorów. / Potwierdzono że na wiosnę 1949 r. w składnicy znajdowało się: ok 30 tys. karabinów zapakowanych w skrzynie do transportu, nieznane ilości rkm i moździerzy, działa przeciwczołgowe kal. 76,2 i 105 mm, haubice polowe kal. 122 mm, działa kal. 152 mm, niemieckie haubice polowe kal. 105 mm (zdatne do użytku), wyrzutnie rakiet; działka przeciwlotnicze kal. 37mm, działa przeciwlotnicze kal. 85mm, około 15 reflektorów dalekiego zasięgu z agregatami i układem naprowadzania (brytyjskie napisy), 50 przykrytych plandeką lekkich pojazdów gąsienicowych, wyposażonych w silniki czołgów T34, niemieckie 12 i 18 tonowe ciągniki artyleryjskie, gąsienicowe, sprzęt różny - części zamienne do spychaczy, różne narzędzia poniemieckie, beczki z olejekm farbami, smarami i gliceryną, sprzęt optyczny, czyściwa. Cała broń jest dobrze przechowywana i doskonale utrzymana. Wszystkie karabiny są zapakowane w skrzyniach, każda po 10 lub 20 karabinów. Przychodzące i wychodzące transporty są cały czas obserwowane. 

W południowo-zachodniej części składnicy jest zlokalizowana bateria przeciwlotnicza z 4 dział średniego kalibru.

-----

Listopad 1949 r. - raport CIA nr CIA-RDP82-00457R003800190008-6

Sowieckie warsztaty naprawcze artylerii zostały ulokowane od południowego wschodu sowieckiej składnicy broni artyleryjskiej na północ od Maślic. Radzieccy żołnierze i 16 niemieckich jeńców wojennych kwateruje w składnicy i pracują w warsztatach naprawczych. Następujące rodzaje broni są naprawiane w warsztatach: radziecka broń piechoty, radzieckie moździerze kalibru od 80 do 120 mm, radzieckie działa kalibru od 100 do 150 mm, niemieckie działa kalibru 105 mm, działka przeciwlotnicze kalibru 37 i 85 mm. Ciężarówki ZIS i Studebaker należące do sowieckich jednostek skoszarowanych w pobliżu są także naprawiane w tych warsztatach.

-----

Luty 1953 r. - raport CIA nr  CIA-RDP82-00457R016100140001-1.

Począwszy od czerwca 1952 r. źródło dowiedziało się od przyjaciela że warsztaty naprawcze - zbrojownia, 1 km na północ od Małych Maślic, na zachodnim brzegu Odry były pod sowieckim zarządem. W listopadzie 1951 r. źródło stwierdziło z wysokości rzeki, że warsztaty składają się z kilku parterowych budynków, z płaskimi dachami krytymi papą. Fabryka była otoczona płotem z siatki oczkowej (mesh-wire fence) wysokości 2 m i miała wieżyczki obserwacyjne o wysokości 6 m. Wieżyczki miały linię telefoniczną i silne reflektory, a syreny alarmowe były słyszane za rzeką. Rzeka była strzeżona od strony zakładu przez 25-30 załóg (?, troops). 

Mieszkańcy Wrocławia wierzą, że jest są to największe na Dolnym Śląsku sowieckie zakłady naprawcze naprawiające każdy rodzaj broni, także czołgi i działa różnego kalibru. Niemcy mieli nazywać warsztaty (Panzern lock, lub Loch), które znajdowały się ok. 1km na południowy wschód od fabryki. W czerwcu 1951 r. źródło dowiedziało się od dwóch niemieckich jeńców wojennych, którzy pracowali w fabryce, że zatrudnionych jest tam od 300 do 400 osób. Większość z nich to niemieccy jeńcy wojenni, głównie mechanicy, ślusarze i specjaliści od uzbrojenia oraz niemieccy mieszkańcy Maślic. W zakładzie nie ma Polaków. Jeńcy stwierdzili że są traktowani dobrze, mają dobre jedzenie, ale musza bardzo ciężko pracować. 

Informacje o zakładzie zbrojeniowym byly raportowane od wiosny 1951 r. 

-----

Sierpień 1953 r. - raport nr CIA-RDP80-00810A002300820008-8

Aż do listopada 1951 r. sowieckie warsztaty remontowe działały w dawnych zakładach Ardelt i dawnych niemieckich warsztatach remontowch czołgów ok. 1 km na północ od Maślic i zachodniego brzegu Odry. Te dwa zakłady były oddzielone od siebie i dawne zakłady naprawy czołgów terenem niedostępnym za wyjątkiem sowieckiego personelui.

Teren byłych zakładów Ardelt obejmował budynek administracyjny, 2 hale przemysłowe, narzędziownie i spawalnię, jedne warsztaty w drewnianym budynku oraz lokomotywownię z torem bocznicowym do stacji Psary. Budynki, w których kwaterował personel strzegący zakładów były dostępne, Od zachodu teren otaczała droga, która łączyła Maślice z Odrą na północy. Cały teren otoczony był podwójnym ogrodzeniem z siatki, wzmacnianej drutem kolczastym. Od północy, południa i zachodu stały wieżyczki wartownicze stale obsadzone żołnierzami z czerwonymi opaskami. Strażnicy mieszkali w dawnych warsztatach remontowych czołgów. 

Na jesieni 1951 r. około 400 sowieckich pracowników zatrudniano w zakładach Ardelta. Ten personel często się zmieniał i składał się z wielu oficerów, którzy brali udział w montażu i w ten sposób zdobywali ogólne doświadczenie techniczne. Oficerowie w randze powyżej majora mieszkali poza fabryką. Szefem był sowiecki pułkownik. Niemieccy robotnicy, pierwotnie w sile ok. 120 osób opuścili zakład przed końcem 1951. Nie było żadnych polskich robotników ani w zakładach Ardelta, ani w warsztatach czołgowych.

Począwszy od września 1951 r. tylko radziecka broń i artyleria były naprawiane na tym terenie. Małe części zamienne jak rygle i iglice były produkowane na miejscu. Wszystkie inne części przywożono koleją. Przychodzące i odchodzące dostawy były wykonywane tylko koleją. Naprawiano działa kalibru 60, 150, 200, 250 mm. Naprawiane działa były testowane na punkcie na północnym-wschodzie zakładu. Działa przestrzeliwano przez rzekę na drugą stronę, w stronę lasów. Działo się to nieregularnie. 

Przychodzące dostawy sprzętu, uwzględniając w to czołgi były wyładowywane na terenie dawnych warsztatów czołgowych, o których mówi się że zostały zbudowane około 1936 roku. Zakłady naprawcze składają się z kilku budynków, wyglądających jak baraki i były oddzielone od zakładów Ardelta drogą przecinającą teren z północy na południe. Nie są dostępne szczegóły jaką pracę wykonują wasztaty naprawy czołgów. 

Dawne zakłady Ardelta mają zasilanie w prąd z elektrowni wodnej na Bystrzycy w Marszowicach, ok. 3 km od zakładu. Źródło twierdzi, że elektrownia działa wyłącznie na potrzeby zakładów w Maślicach.

-----

Październik 1954 r, - raport nr CIA-RDP79-01093A000700010001-0

(Raport opisuje produkcję broni lekkiej, moździerzy i broni artyleryjskiej w krajach satelickich ZSRR, wśród największych zbrojowni jak Radom, Warszawa, Poznań pisze się o Maślicach). Duża sowiecka zbrojownia w Maślicach koło Wrocławia jest miejscem, gdzie kompletuje się karabiny, pistolety i działa z elementów przywożonych z innych zakładów pracujących dla Sowietów. Są to zakłady raczej naprawcze niż produkcyjne.


/ / / / 15-19 /