MENU
wpisz nazwę lub ID...

Posesja nr 117, ul. Wolności, Bielawa
Bielawa. Dom po remoncie, obecnie wielorodzinny, ulica Wolności 117 B

Dodał: sawa° - Data: 2019-01-11 16:21:24 - Odsłon: 23
10 stycznia 2019

Data: 2019:01:10 08:53:45   ISO: 160   Ogniskowa: 14 mm   Aparat: Panasonic DMC-GF3   Przysłona: f/4.5   Ekspozycja: 10/1250 s  


Zespół trzech budynków (należących pierwotnie do fabrykanta Eberharda Neugebauer'a) i przynależnych zabudowań gospodarczych, magazynów i garaży. Budynek główny, wraz z oficyną i przynależnymi zabudowaniami gospodarczymi , 6 września 1930 r. został kupiony przez Towarzystwo Misyjne z Mariannhill, które założyło tu szkołę dla misjonarzy (Studienanstalt), pod kierownictwem doktora ojca Bernharda Barbian'a (wcześniej prowadził podobną szkołę "Schulhaus Aloysianum" w Lohr nad Menem). Celem szkoły było pozyskanie młodych dla misji oraz zaszczepienie w nich ideałów misyjnych. Jednak szkoła nie miała lekkiego życia w ówczesnej rzeczywistości bielawskiej. Większość bielawian stanowili ewangelicy, intensywnie działali tu faszyści i komuniści, którzy też niezbyt przychylnie przyjmowali obecność katolickiego zgromadzenia i to przy głównej, wówczas bielawskiej ulicy (mimo to, a może właśnie dlatego, alumni obsadzili lipami leżący naprzeciw szkoły, po drugiej stronie ulicy, fragment lewego brzegu Bielawicy, tworząc istniejący do dziś bulwar (koryto Bielawicy zostało zakryte w końcu lat 80-tych), a przed budynkiem głównym posadzili 4 miłorzęby i dwa cisy. Poza tym, wbrew pozorom, w budynkach nie było tak dużo miejsca, dla prawie 100 alumnów i ponad 15 zakonników.Tak więc, kiedy nazajutrz po kazaniu w Skorogoszczy, zaproszonego tam we wrześniu 1932 r., ojca Marzellina Bruno z bielawskiej szkoły, właścicielka skorogoszczańskiego pałacu , hrabina Elizabeth Kersenbrock Schattgotsch, zaproponowała przekazanie pałacu na potrzeby szkoły, przyjęto propozycję z radością. Było to dla zakonników doskonałe rozwiązanie. Formalną umowę darowizny podpisano w październiku 1932 r. Po spełnieniu wszelkich formalności, pałac został przekazany zgromadzeniu 19 lipca 1933 r. a dwaj pierwsi zakonnicy przenieśli się tam już 21 lipca. Całą szkołę przeniesiono z Bielawy, w ciągu 10 dni października tegoż roku, praktycznie nie przerywając nauki. W 1935 r. ojciec Bernhard Barbian zostaje kierownikiem domu misyjnego św. Pawła w Arcen w Holandii, a jego obowiązki na Śląsku, przejmuje, ojciec Marzellin Bruno. Placówka w Holandii, działała do końca 1940 r. (okupacja Holandii). podobne losy spotkały szkołę w Skorogoszczy. Tam po 1940 roku wprowadzono przesiedleńców niemieckich z Bessarabii, potem w 1944 r. utworzono tu ośrodek wypoczynkowo-rehabilitacyjny dla SS. Ojciec B. Barbian zmarł w 1943 r., mając 65 lat. Dzieje ojca Bruno są nieznane. Bielawskie budynki, po wielu perypetiach, zakon sprzedał 15 czerwca 1938 r. Do 1945 r. był tu Pensionsheim (dom emeryta), włączony do szpitala katolickiego, który prowadziły siostry elżbietanki. Po wojnie, zorganizowano w nim przychodnię lekarską, z mieszkaniami dla lekarzy na II piętrze, laboratoria analityczne, punkt krwiodawstwa i siedzibę pogotowia ratunkowego. Po 1989 r. powoli wygaszano działalność medyczną. Przez kilka lat budynek stał pusty, wystawiony do sprzedaży za ok. 400 tys. PLN, znalazł wreszcie właściciela, ale prace renowacyjne zostały już w 2012 r. wstrzymane. Przed budynkiem stał (do końca lutego 2014 r.) drewniany krzyż z napisem na pionowej belce "Ufajcie, jam zwyciężył świat" , postawiony w latach 70-tych, w miejscu dawnego, poniemieckiego zbutwiałego krzyża z blaszaną figurą Chrystusa . Budynek główny zdobią cztery miłorzęby japońskie, oznaczone tabliczkami "Pomnik Przyrody" i dwa cisy (wycięte w 2014 r. ) posadzone przez zakonników. Do budynku głównego, od południowego zachodu przybudowana, podobnej wielkości, oficyna -pierwotnie budynek fabryczny . Trzeci, również pofabryczny, wolnostojący budynek , przekazano już w 1901 r. siostrom szarytkom, jako budynek mieszkalny i połączono go łącznikiem z nowozbudowanym szpitalem katolickim św. Elżbiety (ul.Wolności 114). Był w nim też osobny pokój z wydzieloną kaplicą. Siostry zajmowały się chorymi w szpitalu (którego zakon był właścicielem). Po 1946 r., szpital jako mienie poniemieckie upaństwowiono, zakonnicom pozostawiając ich dom mieszkalny i zatrudniając je w szpitalu jako personel pomocniczy. Zakonnice opuściły jednak Bielawę w 2008 r. W budynku zamieszkały trzy rodziny. Część pomieszczeń na parterze przeznaczono na cele komercyjne. /SyG/

  • /foto/7696/7696949m.jpg
    1931
  • /foto/106/106967m.jpg
    1931 - 1945
  • /foto/3998/3998161m.jpg
    1938 - 1945
  • /foto/4445/4445665m.jpg
    1939
  • /foto/4445/4445681m.jpg
    1939
  • /foto/4445/4445685m.jpg
    1939
  • /foto/4445/4445689m.jpg
    1939
  • /foto/4445/4445496m.jpg
    1939 - 1940
  • /foto/4469/4469332m.jpg
    1940
  • /foto/4469/4469337m.jpg
    1940
  • /foto/4473/4473834m.jpg
    1940
  • /foto/4473/4473836m.jpg
    1940
  • /foto/4473/4473837m.jpg
    1940
  • /foto/4473/4473839m.jpg
    1940
  • /foto/443/443119m.jpg
    2007
  • /foto/3573/3573072m.jpg
    2008
  • /foto/4374/4374547m.jpg
    2011
  • /foto/3577/3577661m.jpg
    2012
  • /foto/4102/4102163m.jpg
    2013
  • /foto/4102/4102164m.jpg
    2013
  • /foto/4102/4102165m.jpg
    2013
  • /foto/4102/4102166m.jpg
    2013
  • /foto/4102/4102168m.jpg
    2013
  • /foto/4102/4102169m.jpg
    2013
  • /foto/5868/5868054m.jpg
    2014
  • /foto/5868/5868087m.jpg
    2014
  • /foto/5868/5868103m.jpg
    2014
  • /foto/5868/5868104m.jpg
    2014
  • /foto/5868/5868105m.jpg
    2014
  • /foto/5008/5008328m.jpg
    2014
  • /foto/6022/6022571m.jpg
    2016
  • /foto/6031/6031721m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453679m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453692m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453693m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453694m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453696m.jpg
    2016
  • /foto/6453/6453707m.jpg
    2016

sawa°

Poprzednie: Skalne Grzyby Strona Główna Następne: Zdjęcia niezidentyfikowane (Dolny Śląsk)