MENU
ZNACZNIKI
Fragment planu „Neubau einer Werkanlage bei Bhf. Niedersalzbrunn für die Fa. C. Wolffgramm G.m.b.H. in Waldenburg (Schlesien)” z roku 1926 (1:1000):
1) Plan zatytułowany jest “Neubau....” – opierając się na informacji z opisu obiektu, że firma rozpoczęła działalność już w roku 1865r. (a plan pochodzi z roku 1926) zastanawiam się, czy to jest nowy zakład zbudowany na miejscu poprzedniego, czy raczej zakład „przeniósł się” z innego miejsca? Na planie, obok nowego zakładu „Neubau” jest jeszcze zaznaczona (obrysowana linią przerywaną) planowana późniejsza rozbudowa (Spätere Erweiterung);
2) Na planie wyraźnie widać bocznicę kolejową, prowadzącą do zakładu;
3) Obecnie dworzec Wałbrzych Szczawienko mieści się przy ul. Stacyjnej 1. Jak widać na planie, uliczka prowadząca od Stacyjnej do dworca nazywała się Zufahrstraße (Dojazdowa) – to nazwa ulicy, czy tylko określenie uliczki dojazdowej do dworca?;
4) Na planie „Gemeinde Nieder-Salzbrunn” z roku 1932 ulica Stacyjna nazywa się „Bahnhofstrasse”, a obecny fragment tej ulicy prowadzący w kierunku dawnej odlewni, a później w kierunku obiektu „Düppler-Schanzen”, obecnie Stacyjna 7 (co to było?), nazywał się Feldstrasse;
5) Z lewej strony planu widać zejście (schodki) do nieczynnego już przejścia podziemnego prowadzącego w kierunku ul. Wrocławskiej;
6) /moose/: "Widać także nieistniejący wachlarz lokomotywowni Bw Niedersalzbrunn, po której pozostała tylko wieża ciśnień.";

Dodał: Petroniusz° - Data: 2009-01-24 22:33:11 - Odsłon: 12929
Rok 1926


Stacja kolejowa na wys. 385 m npm. w km 65,930 od posterunku Grabiszyn, w km 67,978 od stacji Wrocław Głowny i wg niemieckiego kilometraża w km 66,02 od Wrocławia Świebodzkiego oraz w km 357,71 licząc od Berlina przez Jelenią Górę. Stację "Sorgau" zbudowano na wypłaszczeniu powstałym po zniwelowaniu zbocza, znacznie powyżej dróg kołowych w okolicy. W momencie budowy, w latach 1876-1877 stacja znajdowała się w szczerym polu i nazywała się Sorgau. Linię boczną do Szczawna i dalej przez Kuźnice, Mieroszów do Mezimesti otwarto 15 maja 1877 r., a sprzedaż biletów na stacji rozpoczęto od 1 czerwca 1877 r. Budynek dworca położony jest wyspowo, a doprowadza doń przepustami pod torami droga dojazdowa, jak i dawniej tunel-przejście podziemne łączące perony z przystankiem końcowym wałbrzyskich tramwajów. Stacja od powstania pełniła funkcję stacji węzłowej obsługując trzy kierunki jazdy, obecnie jest stacją ruchową, a rozbudowany układ torów postojowych pozwalał na formowanie pociągów. Stacja miała niegdyś duże znaczenie dla obsługi ruchu pasażerskiego. Zatrzymywały się na niej pociągi wszystkich kategorii. Po likwidacji kierunku do Szczawna i Kuźnic znacznie jej znaczenie spadało. Stacja posiadała część towarową i ekspedycję oraz rampy i place ładunkowe. Stacja miała również własną lokomotywownie przy wyjeździe na Wrocław - ocalał budynek towarzyszący (jeszcze kilka lat temu stała wieża ciśnień) oraz od 1914 roku pierwszą na Dolnym Śląsku elektrowozownię (istniała za nastawnią wyjazdową w stronę Wrocławia). Bardzo interesującym obiektem jest dawna podstacja transformatorowa w surowej formie dworu obronnego. W najlepszych latach dla stacji obsługiwał ją blisko 100 osobowy personel kolejarzy, dla których wybudowano szereg domów w okolicy stacji. W 1939 roku przez stację przechodziło 7 torów przelotowych oraz 2 kolejne przy magazynie towarowym. Przy stacji znajdowała się bocznica do fabryki maszyn Wolffgramm, w latach 80-tych przedłużono bocznicę do budowanego molocha - Fabryki Porcelany KSIĄŻ. Przez ostatnie 20 lat stacja upadała. Opuszczony budynek dworca był podpalony w latach 90. i chylił się w ruinę. W latach 2016-2018 wyremontowano dworzec i drogę dojazdową z utworzeniem miejsc parkingowych w koncepcji Park&Ride. W latach 2017-2020 przebudowano układ torowy stacji z umożliwieniem przejazdu pociągów z prędkością 120 km/h. Pozostałe budynki towarzyszące jak magazyn przesyłek, czy posterunki zawiadowców, czy lampownie z uwagi na zaawansowaną dewastację zostały wyburzane. Tunel dla pieszych, prowadzący do ul. Lelewela został zasypany. W czasie modernizacji stacji wycięto reliktowe słupy i maszty pierwszej elektryfikacji z 1914 roku. W dawnych przewodnikach zachwalano tutejszą restaurację dworcową (czynna do późnych lat 60-tych, zlikwidowana po ponownym wprowadzeniu trakcji elektrycznej i likwidacji przerwy na wodowanie parowozów po męczącym podjeździe od strony Świebodzic). Od 1877 roku, aż do wojny dzierżawcami restauracji była rodzina Hauptmannów (rodzice Gerharda i Carla). (moose - różne źródła)

  • /foto/100/100864m.jpg
    1895
  • /foto/7176/7176261m.jpg
    1921
  • /foto/6113/6113043m.jpg
    2016
  • /foto/6051/6051117m.jpg
    2016
  • /foto/6051/6051118m.jpg
    2016
  • /foto/6051/6051119m.jpg
    2016
  • /foto/6051/6051120m.jpg
    2016

UWAGA! Zbiory nieznanego pochodzenia!

Poprzednie: Budynek gospodarczy (dawna kuźnia) Strona Główna Następne: Widoki z Góry Zamkowej


moose (administrator) | 2009-01-24 23:14:42
Widać także nieistniejący wachlarz lokomotywowni Bw Niedersalzbrunn, po której pozostała tylko wieża ciśnień. Proponuję dodać plan także do stacji Wch Szczawienko.
Petroniusz | 2009-01-24 23:41:34
Ok, dzięki za podpowiedź.
moose (administrator) | 2011-05-19 08:40:15
Uzupełniając komentarz - wieży ciśnień już od ponad roku nie ma - została zburzona.
Jordan Szabliński | 2009-12-02 20:37:42
Za dworcem Szczawienko istniały po wojnie dwa oddziały Dolnoślaskich Zakładów Naprawczych PW (później DśPUG). Oddział konstrukcji stalowej (to to miejsce na tym planie) oraz odlewni (mieściła się powyżej końcówki bocznicy zakładowej - nie ma jej na planie). W latach 70-tych w miejscu oddziału konstrukcji zbudowano nową odlewnię staliwa z piecami elektrycznymi. Jako ciekawostkę podam, że na oddziale konstrukcji stalowej zostały wykonane elementy wieży telewizyjnej na Chełmcu, a transportowane były na Chełmiec śmigłowcem.