Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść




ul. Kłodzka, Duszniki-Zdrój
Stan: Dopisałem do dawnego kościoła cmentarnego. Obecnie w tym miejscu jest kaplica:
Fabryka Chemiczna Silesia (dawna), ul. Bardzka, Wrocław
maras - Administrator: Robimy to nieco inaczej. Najpierw dokumentujemy przebudowę w obiekcie , a jak budowa zostanie zakończona stworzy się nowy obiekt i dlatego ten "Twój" na razie zostaje usunięty aby nie wprowadzać zamieszania.
Wojszyce
maras - Administrator:
Śnieżka (1603 m n.p.m.), Karpacz
moose (administrator): :)
Kamienica nr 30 (dawna), ul. Świdnicka, Wrocław
Kavikvs: Wszystkie te mapki to tak naprawdę przedruki z jednego planu katastralnego. Zawęził bym datę wyłącznie do 1939 roku.
Niezidentyfikowane kamienice, Wrocław
maras - Administrator: To już coś :))

Ostatnio dodane
znaczniki do mapy

maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
maras - Administrator
TW40
maras - Administrator
t.ziemlicki@wp.pl
Danuta B.
Danuta B.
Danuta B.
Petroniusz (admin)
maras - Administrator
Petroniusz (admin)
FM
Petroniusz (admin)
mietok - Administrator
mietok - Administrator
Danuta B.
Mmaciek - Administrator
Mmaciek - Administrator
McAron

Ostatnio wyszukiwane hasła


 
 
 
 
Kolej Sowiogórska
Autor: Niedźwiedź°, Data dodania: 2004-11-20 22:50:06, Aktualizacja: 2004-11-20 22:50:06, Odsłon: 5978

Historia kolei Sowiogórskiej

Kolej Sowiogórska powstała dla potrzeb lokalnego transportu towarowo-osobowego przecinając Gory Sowie i częściowo Bardzkie przez Przełęcz Srebrną. Tworząc skrót w stosunku do istniejącej sieci kolei, łączyła Dzierżoniów z Nową Rudą. Dzierżoniów wraz z sąsiednimi miastami był ośrodkiem przemysłu włókienniczego zaś noworudzkie kopalnie wydobywaly węgiel kamienny, niezbędny tym fabrykom.

Zdjęcie nr 1

W lipcu 1899 r. powstała spółka akcyjna Eulengebirgsbahn AG zu Reichenbach, której udziałowcami byli firma budująca kolej - Lenz&Co, Pruski Skarb Państwa, powiat Dzierżoniów, zainteresowane miejscowości i osoby prywatne.

Roboty rozpoczęto 12 IX 1899 r. po żniwach, kiedy łatwiej było o robotników. Praca trwała w godz. 5-19 przy świetle elektrycznym (generator napędzany z lokomobili parowej), stawki wynagrodzenia ok. 2,6 marek (kobiety ok. 1,6). Niskie stawki spowodowały, ze trudno było o miejscowych pracowników, zwerbowano więc cudzoziemców, którzy sprawiali jednak kłopoty. Ostra zima 1899/1900, opóźnienia w dostawach szyn oraz nieprzewidziane kłopoty z pozyskaniem terenów (wiadomo o przymusowych wywłaszczeniach) były przyczyną opóźnienia w budowie.

Otwarcie pierwszego odcinka nastąpiło 1 VI 1900 r., o godz. 4.28 wyjechał pociąg z Dzierżoniowa do Pieszyc Grn. W początkowym okresie sprzedano 8000 biletów na tę atrakcyjną linię. W Srebrnej Górze (Miasto) pociąg pojawił się 12 XII 1900 r.

Zdjęcie nr 2
Jednocześnie od połowy roku trwały prace przy przedłużeniu linii do Ścinawki Średniej. Był to trudny odcinek ze względu na znaczne różnice wysokości. Wykonano cztery wąwozy, wiadukty i nasypy kolejowe
Zdjęcie nr 3
Zdjęcie nr 4
Zdjęcie nr 5
oraz drugą stację Srebrna Góra Twierdza.
Zdjęcie nr 6
Dzięki, jak to się dziś mówi układom właściciela (i udziałowcy spółki) firmy budującej, udało się, do ciężkich prac pozyskać wojsko, w ramach ćwiczeń(!). Pracowało 4 oficerów, 18 podoficerów i 160 żołnierzy. Wycinano drzewa, wysadzano skały, a rumosz wywożono taczkami i z rusztowania o wys. 13 m usypywano nasyp. Zachowało się zdjęcie takiego rusztowania.
Zdjęcie nr 7
Zatrudnienie wojska nie trwało długo; wybuchła epidemia tyfusu, doszło do wypadku, w którym z rusztowania spadło 12 żołnierzy. Po sześciu tygodniach została połowa ludzi. Zwerbowano więc ok. 300 cudzoziemców; za ok. 3 marki dziennie pracowali Chorwaci, Czesi, Polacy, Ukraińcy i Włosi. Nieporozumienia, wypadki, znamy dziś nawet nazwiska zabitych w wyniku ekspolozji materiałów wybuchowych (najmłodszy miał 16 lat).

Wiosną 1901 r. rozpoczęto budowę dwóch ceglanych wiaduktów, które zachowały się do dziś.

Zdjęcie nr 8
Zdjęcie nr 9
Zdjęcie nr 10
Zdjęcie nr 11

Odcinek do Ścinawki Średniej o dł. 19,3 km. uruchomiono 5 VIII 1902 r. Była wielka gala, przybyły osobistości, orkiestra itd. Zachowało się zdjęcie zrobione tego dnia z widokiem fetujących na dziedzińcu Donżonu.
Zdjęcie nr 12

Na odcinku o dł. 6,6, km Srebrna Góra - Nowa Wieś Kłodzka zastosowano system kolei zębatej systemu Abta, co było ewenementem w skali europejskiej. Odcinek ten obsługiwały specjalne parowozy, określane jako adhezyjno-zębate, które w Srebrnej Górze miały swoją parowozownię. Manewry z wymianą lokomotyw były atrakcją dla podróżujących turystów. Średnia prędkość pociągu wynosiła tu 9,6 km/h.

Kolejnym etapem rozbudowy Kolei Sowiogórskiej było jej przedłużenie do Radkowa i kamieniołomów. Oprócz przewozów towarowych duże znaczenie miał ruch pasażerki wożąc pielgrzymów do Wambierzyc i turystów udających się na Szczeliniec. Odcinek ten o dł. 9,5 km otwarto 1 XII 1903 r .i nazwano Heuscheuergebirgsbahn – Koleją Stołowogórską. Całkowita długość torów obydwóch kolei wynosiła 75 km bez bocznic prywatnych. Na trasie były 23 stacje i przystanki połączone linią telefoniczną.

Jednak Kolej Sowiogórska nie była w stanie obsłużyć dużych składów pociągów towarowych, znaczenie miały jedynie przewozy osobowe, gdzie przeważał ruch miejscowy dojeżdżających do pracy, zaś turyści dopisywali przy dniach wolnych i dobrej pogodzie. W 1908 r. uruchomiono linię dł. 12,7 km łączacą Ząbkowice Śl. ze Srebrną Górą co wpłynęło na zwiększenie ruchu osobowego. Wybuch I wojny światowej to początek powolnego końca tej trasy. Kryzys lat dwudziestych, inflacja, spadek przewozów skutkowały brakiem środków na remonty i konserwacje. Ożywienie gospodarcze w Niemczech w latach dwudziestych na parę lat przywróciło znaczenie tej kolei. Ale z początkiem lat trzydziestych ogólnoświatowy kryzys przyczynił się do zamknięcia wielu zakładów przemysłowych co wymusiło likwidację przewozów towarowych i osobowych. Stan techniczny linii i taboru też nie był najlepszy. Problemem okazało się osypywanie się skał ze ścian wąwozu; ich zabezpieczenie kosztowałoby 230 tys. marek. Stan obu wiaduktów też budził obawy; wykonana w 1930 r. ekspertyza wykazała pęknięcia. Niewystarczające odwodnienie powodowało penetrację konstrukcji przez wodę, a mróz robił swoje.

Zdjęcie nr 13
Zdjęcie nr 14
Zdjęcie nr 15
Zdjęcie nr 16
Stal, jak dziś, była w cenie, więc dla zrekompensowania kosztów podjęto decyzję o likwidacji tej trasy. W połowie 1933 r. rozebrano pierwszy odcinek torów.

W Polsce, nieistniejący od 1934 r. odcinek linii kolejowej został formalnie zlikwidowany zarządzeniem Ministra Komunikacji dopiero w 1974 r. Dziś można spotkać tam spacerowiczów i rowerzystów. Może to sugestia, ale wędrując śladem torów wydaje się, że słychać za plecami gwizd zbliżającego się pociągu.

Zdjęcie nr 17


/ 301-400 / 327 / 1 /
/ / /
SyG | 2014-01-23 02:12:59
Trasa linii Kolei Sowiogórskiej jest pokazana na na mapie